Wat een heerlijk gevoel geeft het toch, dat er ook in Guardamar del Segura, een kerk te vinden is waarin Nederlandse diensten worden gehouden. In de Salinas vindt u gelukkig, geen zware industrieën, met vaak als gevolg verontreinigde lucht. Neen, in de Salinas is de lucht nog puur en zeer gezond. Daarom is het een gebied waar veel toeristen hun vakantie graag doorbrengen. Daarnaast zijn er ook gelukkig veel overwinteraars en niet te vergeten residenten. Al die mannen en vrouwen, op zoek naar vertier, geluk, zon, warmte etc. en naar verluidt zijn dat er meer dan 200.000 per jaar, Nederlanders wel te verstaan, mogen wij de kerk niet onthouden. Durven wij in deze tijd voor ons geloof uit te komen, kleur bekennen, zoals dat heet?
Paulus gaat zelfs nog een stapje verder, hij brengt het evangelie zonder zich daarvoor te schamen. Er is kracht in het evangelie. Geen menselijke kracht. Kracht van God. Reddende kracht, voor een ieder die gelooft. Daarom heet het: blijde boodschap. Niets om je voor te schamen dus. Maar niet iedereen is evangelist. Toch kunnen we medearbeiders zijn in het evangeliewerk: biddend. En … wat dat kleur bekennen betreft: laat de mensen op de werkvloer maar weten dat u christen bent. Laat de buurt het ook maar weten. Er is niets om je voor te schamen. Een betere boodschap is er niet! Paulus hunkerde ernaar om zijn broeders en zusters in Rome te ontmoeten. Hij bad onophoudelijk voor hen. Hij vroeg God of hij tot hen mocht komen. Waarom eigenlijk? Hij wilde hen versterken door hen te dienen met zijn gaven. Maar hij wenste niet alleen hen te bemoedigen, maar ook zelf bemoedigt te worden door hun geloof. Dat is ook ons doel als we broeders en zusters in Christus ontmoeten. Zo blijven we staande in het geloof. Of blijven we soms liever helemaal alleen om dan als een gloeiend houtskoolblok dat weggehaald is uit het haardvuur, af te koelen tot alle warmte eruit verdwenen is?
